Był 27. wrzesień 1939 roku. Działo się to w Warszawie. Wtedy, w oblężonej przez Niemców stolicy Polski, generał Michał Tokarzewski-Karaszewicz stanął na czele Służby Zwycięstwu Polski, która została utworzona tego samego dnia. Służba Zwycięstwu Polski przemieniła się następnie w Związek Walki Zbrojnej i Armię Krajową.

Polskie Państwo podziemne, czyli fenomen w skali globalnej

To był niespotykany, dotąd, fenomen. Otóż Polskie Państwo Podziemne było czymś znacznie ważniejszym i większym niż siła zbrojna, która działała w ramach konspiracji.

W czasie okupacji niemieckiej działała w Polsce administracja, sądownictwo, tajne szkolnictwo, policja i podziemny parlament. Instytucje podlegały polskim, legalnym władzom na uchodźstwie. Było to możliwe mimo okupacji państwa polskiego przez Niemców i Sowietów.

Zjednoczeni, dobrze zorganizowani Polacy w walce o wolność

Polacy potrafili świetnie i sprawnie się zjednoczyć. Samoorganizacja była na najwyższym poziomie. Byliśmy w stanie stawić opór wrogowi. Polacy walczyli z bronią w ręku oraz sprawnie tworzyli polskie instytucje oraz wychowywali i kształcili młodzież, przygotowali administrację oraz kadry, aby odzyskać wymarzoną i wyczekiwaną niepodległość.

Świadomość w narodzie polskim była zauważalna i mocno akcentowana. Polacy byli odpowiedzialni za własny naród oraz chętnie tworzyli kadry, nawet wtedy, kiedy okoliczności były dramatyczne.

Dzisiaj możemy być z tego dumni. Polacy z oddaniem działali przeciwko wrogom Polski.